Ugly Vogezen Tour 2026

In de Vogezen moet je wezen, is het dit jaar geworden. De organisatie neemt ons dit jaar mee naar Frankrijk naar La Bresse.  Traditioneel vertrek vanaf het clubhuis met koffie en koek bij Bully.  De vorige motor had wat mankementen overgehouden aan de Schotland tour van vorig jaar dus kwam de veurzitter met een nieuwe Harley en helm. Met die helm en de nieuwe varianten op “verbinden” kon het jaarlijkse pairing feest beginnen. Inmiddels blijken we 3 smaken te hebben binnen de club, gevolg 2 verbonden groepen en 2 losse riders. Hier ligt een verbetermogelijkheid.
Dikke 340 km voor de boeg, dus netjes op tijd weg met onze nieuwe voorrijder Wolfie. Voor de voortgang stukkie A50 tot Ravensteijn en dan binnendoor. Bijzonder route want we gingen op 1 dag langs Zeeland en de Peel naar Belgie. Lampie had wederom het weer geregeld en dus zonder  regen en meer dan voldoende zonneschijn.
Bij Stamproy  de grens over en direct zagen we iets mooi’s; de benzineprijs daalt!  Daar wordt je gelukkig van, leken wel vooroorlogse prijzen. Onderweg besloten de traditionele Donner niet vandaag te nemen.  Niet over de muur maar wel door Hoey kwamen we uiteindelijk in het mooie Wanlin. Mooi opgeknapt huisje voor ons geregeld, alleen bleek bedden tellen lastig voor de organisatie; Lampie moest op de grond. Kleinigheid houdt je altijd, aan de andere kant hadden we wel een hot-tub. Of hard tub zoals sommige achter kwamen bij te water gaan.
Na bier en borrelnoten in de tub moesten we aan de wandel voor het eten. Gelukkig was er een luxe vestiging van de grote AC keten vlakbij.  De bereidwillige medewerkers regelden nog een vrije tafel in het airco gedeelte en voorzag ons van een overdadige maaltijd. IJsje toe en terugwandelen. “s avonds nog wat kaarten, maar al gauw bleek de impact van de hele dag in de hitte rijden.
De volgende ochtend traditioneel ontbijt, ondanks een onwillige pan en weer op tijd op pad om de ergste hitte voor te zijn. Dat is niet gelukt. Ook vandaag weer een dikke 350 km voorde boeg, vandaag geen begin op de snelweg dus lekker binnendoor naar het zuiden. Door de bossen met veel (ar-)dennen en onderweg nog een bordje naar Bouillon, maar geen “Donner” zaken, ging het langs Luxemburg richting franse grens. De benzine werd steeds goedkoper. Iedereen ging Metz richting Nancy, net daarvoor bij Toul de Peage vermijden en op naar Epinal. Onderweg ff een snelle hap bij de Burger King waar Lampie en Eagle bij vertrek de telefoon van Soundman zagen liggen, die later van Hekkie bleek te zijn, kan een keer gebeuren.  Hier dan wel een stukje snelweg richting Gardameer (Gerdardmer) en vandaar met kleine stop aan het strand voor mooie foto’s (?) richting La Bresse. Het laatste stukje nog lekker bochten en klimmen en daar lag de bestemming. Direct naar het huisje en daarna naar de Super U.
In de Super U troffen we enkele Nederlandse toeristen, die ons vertelden dat ze een telefoon op een motor  hadden zien liggen. Dat paste mooi omdat Hekkie zijn telefoon niet kon vinden. Na wat sprintjes en zoektochten toch de telefoon weer gevonden en de hartslag weer omlaag. Kan een keer gebeuren.
In het huis dit keer voor iedereen een bed en zelfs eigen kamer. Stoeltjes naar buiten lekker koud biertje allemaal. Vanwege Bier, zere voeten, slechte knieën en geen zin, besloten via internet een taxi te bestellen naar de pizzeria.  Toen die ondanks bevestiging niks van zich liet horen, toch maar 3 man te voet de heuvel afgedaald om pizza te halen. Uitgeput toch voor 3 man ter plekke besteld en 4 om af te halen door een BMW koerier, daar zijn die topkoffers dus voor.  Na weer de heuvel op te zijn geklommen  nog wat gekaart en geouwehoerd. Klaar voor de rondrit morgen.
Klaar voor de beloofde rondrit over de toppen van de Vogezen gingen we na het ontbijt volgetankt op pad. Er was een mooie route voorbereid, maar helaas werkte de franse umleitungsdienst niet mee. Op de col du Rothenbach was de weg namelijk afgesloten en moesten we afwijken van het plan, kan een keer gebeuren. Dan maar rechtdoor tot we een oplossing hebben, korte stop bij Bram en besloten om via Wildenstein toch een route te vinden naar de grote Balon. Bijna boven op de Balon toch een bordje gemist, kan een keer gebeuren, maar uiteindelijk toch koffie en een foto boven op de Balon met uitzicht.  Na de koffie als klimmend en dalend op naar de kleine Balon en hopelijk vandaag onze lekkere broodje Donner onderweg.  Kleine Balon gevonden, maar net 150 mtr. voor de goed bekendstaande “Golden Kebab 88” in Le Thillot, besloot Wolfie het toch nog een dag uit te stellen en direct door te gaan naar de traditionele BBQ.  Tweede keer langs Bram en een laagje los grind door naar La Bresse. Inkopen gedaan bij de Super U, BBQ aangestoken op het balkon en onder het genot van enkele versnaperingen rustig de avondmaaltijd genoten bij ondergaande zon. Tijdens dit gesprek dook er een gerucht op omtrent de werking van kruidnagels bij paarden en of mensen.
De volgende ochtend opgeruimd en vertrokken richting Luxemburg. Met een kleine oostelijke slinger voor de laatste Col onderweg naar Nancy. Wolfie nog steeds voorop riep; wie gaat er Metz?  Klein stukkie snelweg naar Luxemburg met zelfs kleine file. Eenmaal in Luxemburg voor het eerst een stop in de hut vol Pizza. Het is geen Donner, maar was geen slecht idee.
Laatste stukkie weer een umleitung, door naar Esch sur Sure en in Wiltz  ff supermarkt pakken. Die bleken allemaal dicht op zondag, maar buiten de stad een grote gevonden, inkopen gedaan en door naar het huisje.  Allemaal weer een plek om te slapen, gedoucht en weer stukkie lopen voor het eten.  Bij Cafe Kentucky dachten we aan een snelle steak, maar ook dit bleek een waardig establishment. Iedereen goed gegeten, zonder kruidnagel en terug voor de laatste roem in de hand en het mes op tafel.

De laatste ochtend de eitjes opgemaakt de restanten verdeeld en klaar voor de rit naar huis, toch weer een kleine 300 km. Al gauw weer over de grens en via Houffalize richting Liege. Eerst ff tanken en koffie. Tanken ging goed, 7 koffie was best veel voor deze benzinepomp annex fietsenwinkel annex pakket afhaalpunt, etc. Op verzoek van velen mooi stukje door Luik, toch stukkie historie, door naar Hasselt. Zijn we al bijna thuis??
Vreemde buurt; lange rechte weg met allemaal winkels die ofwel barkrukken verkopen ofwel rode lampen, beste druk ook voor een maandag. De vele verkoopsters riepen ons wel,  maar onze voorrijder hield stug vol en reed door.  
Toerend op onze goedkope benzine doemde toch de Nederlandse grens weer op.  Gelukkig hebben ze in Valkenswaard een goede………. Broodjeszaak.  Hier hadden ze alle soorten broodjes, klein/groot/ wit/bruin en alle soorten toppings en sauzen,………. ALLES behalve de traditionele Donner. Na de rondweg Eindhoven  nog klein stukkie A50 en op de parking bij Heerde het gezellige uitje afgesloten. Na ruim 1650 km iedereen weer veilig thuis. 
Gelukkig kreeg Mildred thuis toch nog een berichtje van de taxi, wel zo netjes van ze.

Hulde aan de organisatie voor een geweldige bestemming,  mooie routes, super weer en goed gezelschap. Op naar de volgende.   

PS: Uiteraard zagen we nooit aan poten, maar was de Donner op dag 6 gepland ?